?

Log in

No account? Create an account

Previous Entry | Next Entry

Ազգագրագե՞տ... Ի՞նչ ազգագրագետ... Ո՞ւմ ազգագրագետ...

ԱզգաԱՆգրագետ...
Հրանուշ ԽԱՐԱՆյան -ի մասին


Այնուամենայնիվ ի՞նչ կապ ունի Հ.Խառատյանը «Եհովայի վկաներ» աղանդի հետ։ Հետո ի՞նչ, որ այդ աղանդը Հայաստանում որպես կրոնական կազմակերպություն գրանցելու ժամանակ նա է եղել կառավարության աշխատակազմի ազգային փոքրամասնությունների եւ կրոնի հարցերի վարչության պետը։ Խնդիրը, սակայն, այն է, որ հիշյալ եւ հույժ վտանգավոր աղանդը Հայաստանում որպես կրոնական կազմակերպություն չէր կարող գրանցվել, եթե Հ.Խառատյանը օրենքի խախտմամբ նրանց չտար գրանցման համար անհրաժեշտ փաստաթուղթը։
Խոսքը մասնավորապես «ՀՀ «Եհովայի վկաներ» կրոնական համայնքի՝ «Խղճի ազատության եւ կրոնական կազմակերպությունների մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 5-րդ հոդվածի պայմաններին բավարարելու վերաբերյալ» Հ.Խառատյանի ստորագրած 24.03.2004թ. փորձագիտական եզրակացության մասին է։ Փաստաթուղթ, որը նա տվել է նշված օրենքով սահմանված պահանջի ու պայմանների (14-րդ հոդվածի 1-ին պարբերություն, 5-րդ հոդվածի «բ», «գ», ենթակետեր) խախտմամբ։

Իսկ թե ինչո՞ւ, կարծում ենք, այժմ արդեն կարելի է ենթադրել։ Եթե Հ.Խառատյանը այս մեղադրանքի կամ քննադատության հիմնավորում-մանրամասները ցանկանա, սիրով կարող ենք հրապարակել։

www.armtown.com/news/am/has/20080906/286591393/



«Եհովայի վկաների» քարոզիչները, իրենց ուռկանը գցելով միամիտ մարդկանց հոգիները, ուղիղ գծով առաջնորդում են դեպի հավիտենական դժոխք։
Զարմանալի է, բայց փաստ, որ այս աղանդի ներկայացուցիչները, բացարձակապես կապ չունենալով քրիստոնեության հետ, իրենց անվանում են քրիստոնյաներ։ Առավել ևս տարակուսելի է, երբ այդ բանը պնդում են կառավարության անդամները։ Զորօրինակ, երբ 2004, թե 2005-ին «Հ1» հեռուստաալիքով Արթուր Բախտամյանի «Անիվների վրա» հաղորդաշարի շրջանակներում կազմակերպված էր բանավեճ արդարադատության նախարարության կողմից այս աղանդը պետականորեն գրանցելու կապակցությամբ, կառավարության կողմից պատասխանում էր կառավարության աշխատակազմից կրոնի հարցերով գլխավոր պատասխանատու, իմ և շատերի կողմից հարգված, ազգագրագետ Հրանուշ Խառատյանը։ Նա համարյա կոկորդը պատռելով բղավում էր. «Եհովայի վկաները» քրիստոնյաներ են»։ Եվ այսպես, արդյոք «Եհովայի վկաները» քրիստոնյա՞ են, թե՞...

www.idefacto.am/page.php




Ըստ ազգագրագետ Հրանուշ Խառատյանի մեզանում ուսումնասիրված չէ պատմական փորձը, մեր կրոնական անցյալը. «Անգամ աղանդավորական տերմինով պիտակավորված Պավլիկյան շարժման մասին, որ դեռևս խորհրդային շրջանում էր շարադրվել դասագրքերում, այսօր ցանկանում են հանել։ Իսկ պատմական նման իրողությունները հանրությանը հնարավորություն են տալիս ինքնւրույն դատողություններ անելու սեփական անցյալի մասին»։
 
Ազգագրագետի կարծիքով, դպրոցներում ոչ թե կրոն, այլ կրոնագիտություն պիտի դասավանդվի։  
 
Ըստ տիկին Խառատյանի, մեր հասարակությունը հետզհետե ավելի տոլեռանտ վերաբերմունք է ցուցաբերում այլ կրոնական համայնքների նկատմամբ․ ավելին՝ նրա խոսքով, կրոնական տարբեր համայնքների հետևորդ հարևանների հարաբերությունները շարունակում են մնալ մարդկայինի տիրույթում։ 

www.lragir.am/armsrc/society33978.html


Ըստ Խառատյանի, որը մասնագիտությամբ ազգագրագետ է,:)))))))))  ազգային հասկացությունը ընդհանրապես խնդրահարույց է, եւ օգտագործվում է երկու իմաստով. մի դեպքում՝ այն հասկացվում է էթնիկական, մի այլ դեպքում` պետական:

Բացի այդ, նա ասում է, որ Հայ Առաքելական եկեղեցին ազգային որակելը այնքան էլ ճիշտ չէ, քանի որ հետեւորդները միայն հայերը չեն, Ադրբեջանում բնակվող ուդիները նույնպես առաքելական են:

www.168.am/am/articles/9666-pr



Կրոնական ազատություն և հանդուրժողականություն:
Թեմայի շուրջ “Հայելի” ակումբում բանավիճել են Ազգային փոքրամասնությունների և կրոնի վարչության տնօրեն Հրանուշ Խառատյանը և Տեր-Հակոբ Խաչատրյանը:


Հրանուշ Խառատյան
ՀՀ սահմանադրության համաձայն Հայաստանում կրոնն անջատ է պետությունից: Նշանակում է ` պետությունն իր վարչական մարմիններով չի միջամտում կրոնական կազմակերպությունների ներքին խնդիրներին, այլ դրանք դիտարկում է որպես ինքնուրույն, կամավոր միություններ /ինչպես ՀԿ-ները/: Պետությունը չունի քաղաքացուն որևէ կրոն դավանել պարտադրելու իրավունք: Այդուհանդերձ կան կրոնական կազմակերպությունների գործունեությունը կարգավորող օրենքներ: Առաջին  օրենքը` ”Խղճի և կրոնական կազմակերպությունների մասին”,  ընդունվել է 1991 թվականին և շատ քիչ փոփոխություններով շարունակում է գործել մինչ օրս: Օրենքն ամրագրում է` յուրաքանչյուր մարդ ազատ է դավանել իր նախընտրած կրոնական ուսմունքը, կարող է և որևէ ուսմունք չդավանել, իսկ պետությունը չպետք է միջամտի այս հարցերին: Օրենքը փորձում է կարգավորել կրոնական համոզմունքներ տարածելու ձևերը և չի արգելում կրոնական կազմակերպությունների` դավանողների կողմից կազմակերպվող հավաքներին, ծիսակատարություններ անցկացնելուն և այլն: Մասսայական քարոզչության դերը, համաձայն օրենքի,  վերապահված է միայն հայ առաքելական եկեղեցուն: Ըստ որենքի որևէ կրոնական կազմակերպություն առավել ընդարձակ հրապարակայնություն ծավալելու համար պետք է համապատասխան մարմիններից թույլատվություն ստանան: Կան նաև կրոնական կազմակերպությունների գործունեության մասին վերջերս ընդունված մասնավոր օրենքներ /”Հայ առաքելական եկեղեցու և պետության հարաբերությունները կարգավորող” օրենք, “Այլընտրանքային ծառայության մասին” օրենքը/, անուղղակի օրենքներ` մասնավորապես կրթության մասին օրենքը, ըստ որի կրթությունը ՀՀ-ում աշխարհիկ է: Իրավական դաշտում որոշաի դժվարություններ կան մեզ համար, որը կայանում է հետևյալում` ՀՀ սահմանադրության մեջ հստակ նշվում է, որ յուրաքանչյուրն ազատ է իր դավանանքն ընտրելու հարցում, սակայն կրոնական կազմակերպությունների մասին օրենքի քարոզչության սահմանափակման դրույթով արդեն որոշակի հակասություններ են առաջանում: Մեր փորձագիտական աշխատանքները ցույց են տալիս, որ երևույթի նկատմամբ հայ ժողովուրդը ընդհանուր առմամբ հանդուրժողական և բարյացակամ/ փոքր-ինչ խիստ է ասված/ է վերաբերվում այլադավաններին: Կան երկրներ, որտեղ կրոնական կազմակերպությունների նկատմամբ բացարձակ անտարբեր վերաբերմունք է դրսևորվում: Հայաստանում անտարբեր չեն, սակայն ագրեսիվ տրամադրվածություն ևս չկա: Թերևս մեր ժողովուրդը անբարյացկամ վերաբերմունք է դրսևորում դրանց քարոզչության որոշ ձևերի նկատմամբ, մասնավորոպես փողոցում կանգնեցնելով, տներ այցելեով փորձում են պարտադրել` լսեն իրենց դավանանքի մասին: Փաստորեն խախտվում է մարդու ազատության իրավունքը: Միջազգային նորմը չի հստակեցրել այս սահմանը: Երբեմն զավեշտի հասնող խորհուրդներ է տրվում` թող մարդիկ իրենց դռներին “ինձ չանհանգստացնել կրոնական առաջարկով” ցուցանակ փակցնեն:


Տեր-Հակոբ քահանա Խաչատրյան
Կա՞ն դեպքեր, երբ ընտանիքները քայքայվել են կրոնական հողի վրա:

Հրանուշ Խառատյան
Դեպքեր կան, երբ ամուսինների բաժանությունը պատճառաբանվել է տարբեր կրոնական ուղղությունների հետևելու փաստով:

Տեր-Հակոբ քահանա Խաչատրյան
Իսկ գիտե՞ք դեպքեր, երբ ընտանիքի անդամներից մեկը, դավանելով որևէ կրոնական կազմակերպության, հոգեկան անհավասարակշռություն է ձեռք բերել:

Հրանուշ Խառատյան
Ոչ: Մենք չունենք նման դեպքեր:


www.hayeli.am/


մի նյութ էլ այստեղ  religions.am/index.php



.

Comments

( 25 comments — Leave a comment )
sos_movsisyan
Jun. 30th, 2010 11:06 pm (UTC)
Ցավոք¸ այդպիսիներն են հաճախ որոշում մեր ազգի համար կարևորագույն նշանակություն ունեցող այս կամ այն հարցի ճակատագիրը:
yuliaantonian
Jul. 1st, 2010 03:46 am (UTC)
Պարոն Մովսիսյան, ամենայն հարգանքով Ձեր կարիծիքի նկատմամբ պետք է ասեմ, որ ազգային ավանդույթների, տոների, ծեսերի պահպանման և հանրահռչակման գործում Հրանուշ Խառատյանի վաստակը այնքան մեծ է, որ եթե մեր պետական այրերը նրան գրագիտության, եռանդի և հայրենասիրության գոնե մեկ քառորդը ունենային, հավատացեք, մենք հիմա լրիվ ուրիշ Հայաստանում կապրեինք: Իսկ իր կարծիքը այդ կոնկրետ հարցի նկատմամբ` գիտնականի կարծիք է, իսկ գիտնականը միշտ պետք է հնարավորինս չափ անկողմնակալ ու արդարացի լինի, համաձայն չեք?
parze
Jul. 1st, 2010 07:00 pm (UTC)
Իսկ իր կարծիքը այդ կոնկրետ հարցի նկատմամբ` գիտնականի կարծիք է, իսկ գիտնականը միշտ պետք է հնարավորինս չափ անկողմնակալ ու արդարացի լինի, համաձայն չեք?

Հետո՞ ինչ գիտնական է...

Հենց վատն էլ դրանում է... որ նրա ասած դավաճանական կարծիքները ՑԱՎՈՔ, "գիտնականի", "ազգագրագետի" կարծիք է ընկալվում շատ մարդկանց համար:

Եվ ընդհանրապես ես չեմ հասկանում, "հնարավորինս չափ անկողմնակալ ու արդարացի լինի, համաձայն չեք?" այս տողերը...

Այսինքն Յուլիաանոնյան, ինչ՞ի մասին է խոսքը... ի՞նչ անկողմնակալ կամ արդարացիության մասին եք խոսում...

Անկողմնակալության և արդարության մասին Ձեր պատկերացումները այնպիսի են, որ ԽԱՐԱՆյանին "արդարացնե՞ք"...

Ինչ որ տեղ ես ցավում եմ, որ մենք ունենք գիտնական, ով ազգի ու պետության Հայ առաքելական եկեղեցու դեմ է աշխատում...

Մյուս կողմից, ցավում եմ, որ ունենք մի մարդ, ում մասնագիտական, գիտական առաջխաղացումը գուցե պայմանավորված է նրանով, որ նա ԴԵՄ է աշխատել մեզ...

Ցավում եմ նաև նրա համար, մեր պետությունում կան մարդիք և "ուժեր", որոնք հնարավորություն ունեն այնքան, որ Հրանուշի նմանին, ով մինչ Հայաստանի անկախացումն էր արդեն "փչացած", այդքան "բարձրացնեին" այդ թվում պաշտոնի տեսանկյունից...

Եվ վերջապես, եթե չունենայինք Հրանուշի ու նրա նմաններին աջակցող մարդիք, մենք հիմա լրիվ ուրիշ Հայաստանում կապրեինք... Համաձայն չե՞ք...

Ավելի լավ ու ՄԱՔՈՒՐ Հայաստանում....
sos_movsisyan
Jul. 1st, 2010 07:10 pm (UTC)
Հարգելի Յուլիա¸ ես հրանուշ խառատյանին չեմ ճանաչում և նրա գրագիտության աստիճանը ես չեմ կարող որոշել: Իմ մեկնաբանություը գրված է` հավատալով այնտեղ բերված փաստերին: Մի բան որոշակի կարող եմ ասել¸ որ ես դեմ եմ բոլոր տեսակի աղանդներին: Ավելացնեմ նաև¸ որ շատ հարգելով եկեղեցիականներին և բարձր գնահատելով եկեղեցու դերը մեր պատմության մեջ¸ այնուամենայնիվ ես մնում եմ աթեիստ` Հելվեցիուսի տեսակետներով¸ որը հիմնված է միայն գիտական տվյալների վրա:
yuliaantonian
Jul. 1st, 2010 03:23 am (UTC)
Հրանուշը գիտնական է, իսկ գիտնականը ու ազգայնականը, կամ գիտնականը ու հավատացյալը տարբեր բաներ են: Այն ինչում դու մեղադրում ես նրան ընդամենը անկողմնակալությունն է:
Հրանուշը ոչ մի սխալ բան չի ասում:Եհովայի վկաները իսկապես կրոնական կազմակերպություն են, իրենց բնույթով այլ բոլոր կրոններից չտարբերվող: Եթե այն ավելի ակտիվ է քան Հայ առաքելական Եկեղեցին իր պրոզելիտիկ գործունեության մեջ, ապա դա ՀԱԵ-ու խնդիրն է, որը իրեն լրիվ հանգստացած է զգում, քանի որ վայելում է պետության հովանավորությունը և հարկ չի համարում պայքարել ակտիվ հետնորդնրի թվի ավելացման համար:
Իսկապես, դպրոցում պետք է լինի կրոնագիտություն, այլ ոչ թե կրոնի դասեր, որովհետև կան մարդիկ, որոնք չեն ցանկանում, որ ազգային դպրոցում երեխաներից հավատացյալ սարքեն և նրանք դրա իրավունքը ունեն:
Հոգեկան հավասարակշռության հարցում խոցելի է հենց քահանայի դիրքը, քանի որ եթե կրոնական միստիցիզմը, տեսիլքները ու հավատքի զգայական դրսևրումները համարենք հոգեկան անահավասարակշռություն, ապա պիտի առաջինը գիժ համարենք Գրիգոր Լուսավրչին և Հռիփսիմյան կույսերին, իրենց կրոնական ֆանատիզմի և տեսիլքների համար:
Եթե կրոնական հողի վրա ընտանիքների քայքաման դեպքեր կան, ապա կենցաղային հողի վրա, կամ օրինակ հայ տղամարդկանց խոպան գնալու պատճառով նման դեպքերը շան ավելի բազմաթիվ են:
և ի վերջո, եթե կան այդ կրոնական կազմակերպության կողմից իրականացրած անօրինական գույքի գրավում, կամ այլ հանցանքներ, խնդրեմ, մշակեք հատուկ օրենքներ, որոնք թույլ կտան վերականգնել մարդկանց իրավունքները դատարանով: Նման օրենքներ նույնիսկ Ռուսաստանում գոյություն ունեն: Ու պետք չէ այլ կրոնական ուղղությունների մասին խոսելիս ՀԱԵ-ն խառնել:
Ես Հրանուշի տեղը քահանայի հետ երբեք վեճի չէի կպնի, քանի որ գիտնականի ու եկեղեցականի արգումենտացիան տարբեր հիմք ունի, դրանք անհարիր են միմյանց:
parze
Jul. 1st, 2010 07:08 pm (UTC)
Այս քոմենթում ներկայացրած Ձեր տեսակետներին պատասխանելու անհրաժեշտություն չեմ տեսնում... Թող այս քոմենթը հենց այսպես էլ մնա...

Ինձ այսպես դուր է գալիս...

Տիպիկ Խառատյանական-ԽԱՌՆԱՐԱՐական, ցրող, սահող-լողացող-"պլստացող"-մանիպուլացնող պատասխան....

Գուցե ես ՀԵՆՑ դու՞ ես Հրանուշ... հը՞ :ՃՃՃՃ

հ.գ.

Բազմափորձ ՏԻԿԻՆ ԽաՌատյան, ես չգիտեի որ Հայ առաքելական եկեղեցին "կրճատվում է" և հապավում է դառնում... ՀԱԵ... Դուք կրկին ձեր "բարձրության" վրա եք ... "Հիացած" եմ...

Edited at 2010-07-01 07:16 pm (UTC)
yuliaantonian
Jul. 2nd, 2010 04:59 am (UTC)
Հարգելի Պարզէ: Դուք երևի դեռ գտնվում եք այն տարիքում երբ Ձեզ համար ամեն ինչ պարզ է: Հոգ չէ, ժամանակը կանցնի և Դուք էլ կսկսեք հարցեր տալ: Եվ պատասխաններ փնտրել:
Իհարկե ես Հրանուշը չեմ, այլապես իմ նիկը կլիներ հրանուշխառատյան:
Իսկ Հրանուշի հասցեին նման խոսքերը ասելուց առաջ, խնդրում եմ մի քիչ հետաքրքրվի իր կյանքով, գործունեությամբ: Եթե դու քեզ հավատացյալ և Հայ Առաքելական Եկեղեցու հետնորդ ես համարում, ապա իմացիր, որ նման գռեհկություն մի կնոջ նկատմամբ, այն էլ այն կնոջ, որի վաստակը քո հայրենիքի հանդեպ հաստատ քոննից շատ է, ՊԱՐԶապես անընդունելի է:
Եվ դու նաև պիտի հասկանայիր, որ Հրանուշը չի մեղադրում կամ պախարակում Առաքելական Եկեղեցին, նա պաշտպանում է հայերին, որոնք ունեն այլ դավանանք: Նա պաշտպանում է իրենց իրավունքը լինել "ուրիշ" հայ:
Հայ Առաքելական Եկեղեցու հապավումը ընդունված և սովորական բան է, բայց, տես, ես քո զգացմունքները հարգելով այն չգործածեցի այս անգամ:
parze
Jul. 2nd, 2010 07:36 am (UTC)
Իհարկե այս անգամ "Ուրիշ" Հայերենով գրեցիր: Ավելի Պարզ...

Բնականաբար Դուք իմ դարիքը չգիտեք: անցանք:

"ես Հրանուշը չեմ, այլապես իմ նիկը կլիներ հրանուշխառատյան: ", բայց լրիվ Հրանուշի ոճով եք "ոլորում" հարցերը... վիրավորանքով չեմ ասում:

"խնդրում եմ մի քիչ հետաքրքրվի իր կյանքով, գործունեությամբ:"... ես Հրանուշի մասին այնքան բան գիտեմ, որ երևի ինքը իր մասին այդքան բան չգիտե: (իհարկե չափազանցված ասեցի, բայց այսպես ասեցի, որ պատկերացնեք ես ինչ նկատի ունեմ:)... կարող եք չհավատալ, դա Ձեր իրավունքն է...

"մի կնոջ նկատմամբ, այն էլ այն կնոջ, որի վաստակը քո հայրենիքի հանդեպ հաստատ քոննից շատ է, ՊԱՐԶապես անընդունելի է: "... Դուք ինչ գիտեք ես ով եմ?... ի?նչ վաստակ ունեմ, և ինչեր եմ արել Հայրենիքիս համար: հետո ինչ որ թե իրական կյանքում, և թե այստեղ չեմ խոսում դրանց մասին... ես դրանց մասին երբեք չեմ էլ խոսի...

Անշուշտ Հրանոյշի "վաստակը" ինձանից շատ է.... բայց վաստակ իմաստի ուրիշ կողմով... (ոնց էլ չլինի, ինձանից 15 տարի մեծ է...)
Ես ձեր հետ համաձայն եմ, Հրանուշի "ՎԱՍՏԱԿԸ" իմ հայրենիքի հանդեպ շատ ու շատ "մեծ" է.... Դրա համար էլ առհասարակ անդրադարձա նրան բլոգումս...


"Եվ դու նաև պիտի հասկանայիր, որ Հրանուշը չի մեղադրում կամ պախարակում Առաքելական Եկեղեցին, նա պաշտպանում է հայերին, որոնք ունեն այլ դավանանք: Նա պաշտպանում է իրենց իրավունքը լինել "ուրիշ" հայ:".... սա մեկնաբանելու կարիք չեմ տեսնում, Դուք ասացիք այն, ինչ ասում է Հրանուշը... իմ ընթերցողը այս Ձեր խոսքի համար անհրաժեշտ կարծիք կձևավորի թե Ձեր թե Ձեր "Հրանուշի ոճի" մասին:...


"Հայ Առաքելական Եկեղեցու հապավումը ընդունված և սովորական բան է"... խնդրում եմ մի ստեք...

Ընդունվածը այն է, որ Հայաստանեայց Առաքելական ՍՈՒՐԲ (ՀՀ սահմանադրության մեջ այսպես է գրվաց) անվանում են "Հայ Առաքելական եկեղեցի", և ոչ երբեք ՀԱԵ... այսպես է ընդունված... և բնավ էլ սովորական բան չէ...


"ՏԵՍ, ես քո զգացմունքները հարգելով այն չգործածեցի այս անգամ": ... Զգացված եմ... ավելի ճիշտ զգացված ԵՆՔ... մենք` Հայ Առաքելական ՍՈՒՐԲ եկեղեցու հետևորդներս...

yuliaantonian
Jul. 2nd, 2010 11:10 am (UTC)
Կարծում եմ Հրանուշը շոյված կլիներ, երբ լսեր թե ինչպես էք Դուք կարծիքը հայտնելու սովորական գիտական ոճը "հրանուշական" անվանում:
Ձեր իրական տարիքը ինձ համար նշանակություն չունի, պարզապես կա հարցեր տալու և պատասխաններ որոնելու տարիք: Մարդկանց մեծամասնությունը մահանում է այդպես էլ ոչ մի հարց չտալով, քանի որ բավարարված են նրանց մատուցված պատասխաններով: Մենք մանկուց սովոր ենք մի քանի գաղափարների որոնցից են հետևյալները` 1. Հայ Առաքելական Եկեղեցին միակ ազգային եկեղեցին է և հայը կարող է միայն հայ առաքելական քրիստոնյա լինել; 2. Նրանք ովքեր համարձակվում են այլ դավանանք ընդունել ապազգային են ու հայ անվանվելու իրավունք չունեն; 3. Բոլոր մնացած դավանանքները ապազգային են և հայերին միայն վնաս են հասցնում, ուստի պետք է նրանց դեմ պայքարել: Ես անձամբ բոլոր այդ երեք գաղափարների նկատմամբ հարցեր ունեմ, Դուք, տեսնում եմ, ոչ: Ձեր իրավունքն է: ԲԱյց ինչու էր այլ մարդկանց հարցեր տալու և կաղապարներ վիճարկելու իրավունքից զրկում?
Եթե քրիստոնյա էք, ապա որտեղից Ձեր մեջ այդքան շատ ատելություն, անհանդուրժողականություն, մարդկանց դատելու ցանկություն? Թե Հրանուշի, թե ինձ, թե այլադավան հայերի նկատմամբ: Ինչու էք մեղադրում և դատում մարդկանց, ովքեր իրենց տունը մտած քարոզչի խոսքերով տարվելով գտնում են այն, ինչի կարիքն ունեին: Դուք երբևիցե տեսել էք Հայ Առաքելական Եկեղեցու քահանային, որը տներն ընկած մարդկանց աշխատում է դարձի բերել? Ես չեմ տեսել: Ապա ինչու էք կարծում, որ 70 տարվա ռազմատենչ աթեիզմից հետո կրոնից ու եկեղեցուց հետ սովորած մարդիկ պիտի Հայ Առաքելական Եկեղեցին ընտրեն որպես հոգևոր հանգրվան միայն նրա համար, որ անունը "Հայ" է? Ինչու մարդիկ չպիտի հավատան նրանց, ում ձեռքերից առաջին անգամ Աստվածաշունչ են կարդում? Ովքեր նրանց հույս, հավատ, դարդերի սփոփանք, մարդկային կամ անգամ նյութական օգնություն են մատուցում? Եվ, վերջապես, ինչու Հայաստանում մարդիկ պիտի հալածվեն իրենց կրոնական նախասիրությունների և համոզմունքների համար, ինչու նույնիսկ հավատացյալ չլինելու և ոչ մի եկեղեցուն չպատկանելու մասին խոստովանությունը մեզանում դառնում է ամոթ? Այդ հարցերի պատասխանը թե կարող էք, տվեք: Իսկ հետո միայն մեղադրեք այդ հարցերը տվողներին "հրանուշականության" և այլ մահացոու մեղքերի մեջ:
parze
Jul. 3rd, 2010 09:26 am (UTC)
Սովորական գիտական ոճ չի... ուրի/ բան է...

Տարիքի, հարցերի ու պատասխանների մասնին Դուք այդպես մտածեք, ես գիտեմ այդպես է թե ոչ...

"1. Հայ Առաքելական Եկեղեցին միակ ազգային եկեղեցին է և հայը կարող է միայն հայ առաքելական քրիստոնյա լինել; 2. Նրանք ովքեր համարձակվում են այլ դավանանք ընդունել ապազգային են ու հայ անվանվելու իրավունք չունեն; 3. Բոլոր մնացած դավանանքները ապազգային են և հայերին միայն վնաս են հասցնում, ուստի պետք է նրանց դեմ պայքարել: Ես անձամբ բոլոր այդ երեք գաղափարների նկատմամբ հարցեր ունեմ, Դուք, տեսնում եմ, ոչ: Ձեր իրավունքն է: ԲԱյց ինչու էր այլ մարդկանց հարցեր տալու և կաղապարներ վիճարկելու իրավունքից զրկում? "


Նախ, միայն մանկուց չի, արդեն 1700 տարի է...
Ես ել հարցեր ունեմ, ու այդ հարցերը տալիս եմ, բարցձրացնում եմ... եվ արդյունք սկսում է տալ... ես էլ եմ քննադատում, բայց ներսից եմ անում... ու ի օգուտ, այլ ոչ թե ի վնաս...

"Եթե քրիստոնյա էք, ապա որտեղից Ձեր մեջ այդքան շատ ատելություն, անհանդուրժողականություն, մարդկանց դատելու ցանկություն? Թե Հրանուշի, թե ինձ, թե այլադավան հայերի նկատմամբ: Ինչու էք մեղադրում և դատում մարդկանց, ովքեր իրենց տունը մտած քարոզչի խոսքերով տարվելով գտնում են այն, ինչի կարիքն ունեին: Դուք երբևիցե տեսել էք Հայ Առաքելական Եկեղեցու քահանային, որը տներն ընկած մարդկանց աշխատում է դարձի բերել? Ես չեմ տեսել: "

Ես ատելություն չունեմ... բայց եթե մեկը եկել Հորս տունը ուզում է քանդել, կպայքարեմ նաև կոպիտ էլ կլինեմ... Հիսուս ասաց. "Այս ինչ եք սարքել Հորս Տունը"... և այդ իրադրությունում լավ էլ կոպիտ վարվեց... բայց դա չի նշանակում ատելություն...

Մեր եկեղեցին շատ թերություններ ունի, սղալներ էլ ունի, բացեր էլ... բայց դա չի նշանակում, որ պետք է այդ պատճառով ընդդեմ դուրս գալ, աղանդավորներին աջակցել...

Ես տեսել եմ որ Հայ Առաքելական եկեղեցու Հոգևորականը տներն ընկած փորձել է մարդկանց դարձի բերել... իհարկե ես էլ հասկանում եմ, որ դա հազվագյուտ է լինում... պետք է այս հարցում բան փոխվի... ես ընդունում եմ,... բայց եթե սա ընդունում եմ, դա չի նշանակում որ աղանդներին էլ պետք է ընդունեմ...

այո, 70 տարի... այդ տարիների ընթացքում մեր եկեղեցին շատ է հալածվել, թուլացել... անկախացումից հետո մինչև ոտքի կանգներ, պարզվեց որ արդեն աղանդներ կան Հայաստանում... շնչելու ժամանակ չունեցավ.... ինչ սխղալ, բացեր և թերություններ ունի եկեք միասին այնպես վարվենք, որ վերանան... ոչ թե աղանդներին օգնենք...

Եվ հետո, ասում եք Աստվածաշունչ կարդան... Եհովայի վկաների մոտ, Հիսուս Աստծո ԱՄԵՆԱՄՈՏԻԿ ԲԱՐԵԿԱՄՆ է գրված... ոչ թե ԱՍՏԾՈ ՈՐԴԻՆ.... Դուք այսպիսի՞ "Աստվածաշունչներ" նկատի ունեք...
mar_amirchanyan
Jul. 1st, 2010 10:28 am (UTC)
հայրենակիցներ ջան:))) մեծ ցավ եմ ապրում, երբ աղանդավորության հետ կապված հարցերն այսպիսի կտրուկ արձագանքներն են առաջացնում: համաձայն եմ, որ աղանդների գործունեությունը կարող է լինել վտանգավոր և ապապետական, բայց միևնույն ժամանակ գիտակցում եմ, որ հիմա միջնադար չէ, և մենք չենք կարող և իրավունք էլ չունենք նրանց ճակատները խարանել, արգելել ու բանտարկել: ստեղծված իրավիճակում մեղավոր է թե մեր շատ սիրելի եկեղեցին, որն իր քարոզչական աշխատանքները չի անցկացնում պատշաճ ակտիվությամբ, թե մեր թույլ զարգացած հոգեբանական ծառայությունները: ելքն, ըստ իս, հետեևյալն է.
1.չի կարելի անջրպետ դնել առաքելական եկեղեցու հավատացյալների ր աղանդավորների միջև; պետք է նրանց հետ ակտիվ շփվել, ներգրավվել տարբեր համահայկական նախագծերի և համակարգերի մեջ, թույլ չտալ, որ աղանդավորն իրեն զգա հալածված ու օտար, քանի որ այս դեպքում մենք ոչ թե արգելակում ենք այս աղանդների տարածումը, այս ստեղծում ենք "մարտիրոսի", "հավատքի զինվորի", "զոհի" կերպար, ինչն էլ այդ քարոզիչները շատ լավ օգտագործում են (ընդ որում, մենք այս նույն ձևով կորցրել ենք Տայքի մեր հայ քրիստոնյաներին, որոնք քաղկեդոնադավան էին, և հասարակության կողմից մերժված լինելու պատճառով անցան վրաց եկեղեցու կազմի մեջ)
2. մեր Առաքելական եկեղեցին պետք է լինի ավելի ակտիվ; անհրաժեշտ է իրականացնել լայնածավալ ծրագրեր երիտասարդների և սոցիալապես անապահով խավերի շրջանում
3. զարգացնել հոգեբանական ծառայությունների համակարգ
4. և վերջապես, ով է խանգարում մեր պետական ծառայություններին իրենց աշխատողներին "ներդնել" այդ նույն աղանդների կազմի մեջ? թող իմանան, ներսում ինչ է կատարվում, և այդ աղանդները դարձնեն կառավարելի
իսկ Հրանուշ Խառատյանն իրոք բարձրակարգ և հայրենասեր անձնավորություն է, պետք չէ վիրավորել նրան
parze
Jul. 1st, 2010 07:13 pm (UTC)
"ենք չենք կարող և իրավունք էլ չունենք նրանց ճակատները խարանել, արգելել ու բանտարկել:"

Մենք իրավունք ունենք և կարող ենք ԱՐԳԵԼԵԼ աղանդավորական կազմակերպությունների գործունեությունը... եվ այդպես էլ կլինի մի օր, ինչպես Արցախում եղավ...

ԵՎ դա ԻՐԱԿԱՆՈՒՄ իրավական սահմանափակում չի...

"իսկ Հրանուշ Խառատյանն իրոք բարձրակարգ և հայրենասեր անձնավորություն է"

Դուք կարող եք այսպես մտածել, պարզապես իրականությունն այլ բան է ասում...

Եվ հետո, Եկեղեցին նաև Դուք եք, Հայ Առաքելական եկեղեցու հետ կապված ինչ առաջարկ ունեք, գնացեք, կիսվեք, կյանքի կոչեք...

Սա էլ "և վերջապես, ով է խանգարում մեր պետական ծառայություններին իրենց աշխատողներին "ներդնել" այդ նույն աղանդների կազմի մեջ? թող իմանան, ներսում ինչ է կատարվում, և այդ աղանդները դարձնեն կառավարելի" Դուք կարող եք անել... ;ՃՃՃ
mar_amirchanyan
Jul. 2nd, 2010 05:23 am (UTC)
Ես շատ հարգանքով և ակնածանքով եմ վերաբերում մեր առաքելական եկեղեցուն, բայց ես հավատացյալ չեմ և առաքելական եկեղեցու կառույցների հետ չեմ կարող առնչվել: սակայն որքան կարողանում եմ, փորձում եմ մարդկանց այդ հարցում օգնել մտածել և հասկանալ, թե ուր են նրանք գնում, և ինչպես կարող են իրենց կամքից անկախ խաղալիք դառնալ իրենց "քարոզիչների" ձեռքում: նաև անկարող եմ օգնել մեր պետական ծառայություններին, քանի որ այդ կառույցներում նմանապես ներգրավված չեմ:
արգելելը լավ արդյունքների չի հանգեցնում, հավատացեք ինձ
parze
Jul. 2nd, 2010 07:40 am (UTC)
"Ես շատ հարգանքով և ակնածանքով եմ վերաբերում մեր առաքելական եկեղեցուն, բայց ես հավատացյալ չեմ և առաքելական եկեղեցու կառույցների հետ չեմ կարող առնչվել:".... փորձեք, կստացվի... Խնդրում եմ...


"նաև անկարող եմ օգնել մեր պետական ծառայություններին, քանի որ այդ կառույցներում նմանապես ներգրավված չեմ:"... պարդադիր չէ աշխատող-ծառայող լինեք, որ կարող լինեք օգնել... կարող եք, եթե ցանկություն ունենաք... Հանուն մեր Հայրենիքի... չեք անի?...


"արգելելը լավ արդյունքների չի հանգեցնում, հավատացեք ինձ"... Ներողություն եմ խնդրում Մար ջան, բայց այս հարցում չեմ կարողանում Ձեզ հավատալ...
mar_amirchanyan
Jul. 2nd, 2010 09:12 am (UTC)
կարող եք, եթե ցանկություն ունենաք... Հանուն մեր Հայրենիքի... չեք անի?...
իսկ ինչ նկատի ունեք? ներգրավվել այդ կառույցների մեջ? կասկածում եմ, որ ոչ մասնագետը կարող է այդ գործն անել ավելի լավ, քան այդ գործին տիրապետողը: ես իմ գործն եմ անում, էլի հանուն Հայրենիքի: Եթե աղանդավորների էլ հանդիպում եմ, աշխատում եմ հանգիստ զրույցների և կշռադատված բանավեճերի օգնությամբ օգնել մարդուն սեփական կարծիքը կազմել հոգևոր հարցերի վերաբերյալ: Գիտեք, երբեմն ստացվում Է:))) Դուք, որքան հասկացա, արմատական մեթոդների կողմնակից եք: այդ դեպքում կարող եք օրինակներ բերել, որքան արդյունավետ են այդ մեթոդները, և մեր ինտերնետ-դարում այդ արգելքները ինչի կարող են հանգեցնել?
parze
Jul. 2nd, 2010 07:20 pm (UTC)
"ներգրավվել այդ կառույցների մեջ? կասկածում եմ, որ ոչ մասնագետը կարող է այդ գործն անել ավելի լավ, քան այդ գործին տիրապետողը:"... նկատի չունեմ մասնագետ եք, այսինքն բարձրագույն դպրոց եք ավարտել, նկատի ունեմ համանործակցեք Հանուն Հայրենիքի...

"Եթե աղանդավորների էլ հանդիպում եմ, աշխատում եմ հանգիստ զրույցների և կշռադատված բանավեճերի օգնությամբ օգնել մարդուն սեփական կարծիքը կազմել հոգևոր հարցերի վերաբերյալ: Գիտեք, երբեմն ստացվում Է:))) Դուք, որքան հասկացա, արմատական մեթոդների կողմնակից եք: այդ դեպքում կարող եք օրինակներ բերել, որքան արդյունավետ են այդ մեթոդները, և մեր ինտերնետ-դարում այդ արգելքները ինչի կարող են հանգեցնել?" STOP...


սխալ եք հասկացել ինձ... այո, ես ասել եմ, որ պետք է արգելվի, բայց ես նկատի չունեմ արմատական մոտեցումնե ունենալ, այդ մոլորված մարդկանց մեկուսացնել հասարակությունից, կամ էլի ինչ որ բաներ...

Եղել են դեպքեր, որ խոսակցություն ունեցել եմ, և վստահ եմ, որ սիրով կարող ես փոխել նրանց..

Իմ գրառումս դրա մասին չէ... իմ գրառումս Հրանուշի "պոլիտիկայի" մասին է... որն անընդունելի է և դավաճանական... ԽԱՐԱՆյանը աղանդների համար Դոշ է տվել և տալիս... խոսքը սրա մասին է...

Եթե Հրանուշի թույլտվությունն ու օժանդակությունը չլիներ ժամանակին, աղանդները այդքան "ապահով" չէին զգա իրենց, հետևաբար կգործեյին ուրի/ կերպ... այդ ժամանակ շատ մարդիք չէին դառնային աղանդավոր, և հետևաբար նրանց ԴԱՐՁի բերելու անհրաժեշտություն էլ չեր առաջանա.... հասկանում եք չէ՞ տարբերությունը որն է...
mar_amirchanyan
Jul. 2nd, 2010 08:25 pm (UTC)
Իմ կարծիքով, Հրանուշ Խառատյանն ասում է այն, ինչ որ պետք է ասի այն մարդը, որը վարում է այդ պաշտոնը: Պատկերացրեք, Դուք եք այդ պաշտոնյան, և ունեք օրենքով և Սահմանադրությամբ ստանձնած պարտականություններ: Ինչ էիք ասելու կամ անելու? Հայաստանում կան դեպքեր, երբ աղանդները հանգեցրել են հոգեկան անհավասարակշռության? կամ լուրջ վնաս են հասցրել առողջությանը? կամ դարձել են ընտանիքի կործանման պատճառ? Մտածում եմ, որ հատուկենտ դեպքեր կլինեն: Բայց միևնույն ժամանակ կան հարյուրավոր, կամ լավ, մի քանի տասնյակ հարբեցողներ, թմրամոլներ և հանցագործներ, որոնք այդ նույն աղանդների շրջանակներում սկսել են ապրել քիչ թե շատ նորմալ կյանքով: Լավ, ենթադրենք, որ սա հարաբերական է, և այս աղանդների միջոցով Հայաստան են թափանցում այլ նպատակներ հետապնդող կազմակերպություններ: Այդ դեպքում մենք ինքներս ենք ստեղծել այս, Հայաստանի համար վտանգավոր իրավիճակը: Մեր Սահմանադրության մեջ ամրագրված է խղճի ազատության մասին դրույթը: Այս աղանդները, որոնք շատ հայտնի են Հայաստանում, չեն համարվում դեստրուկտիվ և տոտալիտար /հայերեն անվանումները չգիտեմ/: Ինչ պետք է անի տիկին Խառատյանը, եթե նա է վարում այս պաշտոնը, և եթե մեր պետությունն աշխարհիկ բնույթ ունի? Ուրեմն եկեք փոխենք Սահմանադրությունը, հռչակենք մեզ թեոկրատիկ պետություն և թույլ տանք միայն և միայն Առաքելական եկեղեցու գործունեությունը: Այլ տարբերակ չեմ տեսնում:
parze
Jul. 3rd, 2010 09:34 am (UTC)
Ո՞ր Սահմանադրությունը նկատի ունեք...

Այո, Խղճի ազատություն պետք է լինի... բայց այստեղ նրբություններ կան...

95 թվականի սահմանադրությունում միքիչ ուրիշ նրբություն կար, 2005 ում ուրիշ...

2005-ը ԻՆՉ ՈՐ ՏԵՂ ստեղծում է որոշ վատ բաների հնարավորություններ, 95 ը միքիչ ուրիշ է...

Հրանուշի ստորագրությունը 2004 թվականի է... օրենքի խաղտումով...

Հարցնում եք, ես ինչ կանեի եթե լինեի պաշտոնեա... ՕՐԵՆՔԻ ԽԱՂՏՈՒՄՈՎ եզրակացություն-թույլտվություն չեի տա ոչ մեկին, ու մնաց Եհովայի վկաներին...

Նաև, իմ երկրին, պետությանը, ազգին դեմ չեի աշխատի...

եվ ամենահետաքրքիրը որ պիտի հարցնեմ Ձեզ.... Դուք ինչու՞ եք համոզված, որ ես պաշտոնեա չեմ... :)))
mar_amirchanyan
Jul. 3rd, 2010 10:11 am (UTC)
Պարոն Պարզէ, Ձեր բազմակետերը հիշեցնում են "штирлиц-юстасу 010010011001010" :))))))
Մի փորք կպարզաբանեք այդ նրբությունները, թե դրանք պետական գաղտնիք են? Կներեք, ես պարզապես տեղյակ չեմ:)))

sos_movsisyan
Jul. 1st, 2010 07:17 pm (UTC)
Մի բան ևս ավելացնեմ. այն ինչ հակաազգային է և կարող է վնասել մեր ժողովրդի ու պետության շահեին¸ մեզ համար անընդունելի պիտի լինի:
parze
Jul. 2nd, 2010 07:41 am (UTC)
Ճիշտ եք պարոն Մովսիսիյան...

Ես էլ հենց էտ եմ արել... ու դեռ ՆՈՐ, ԱՆՏԻՊ բաներ էլ կլինեն ԽԱՐԱՆյանի մասին... Ցնցող փաստեր պարզապես...


armman
Jul. 4th, 2010 07:58 pm (UTC)
ԽԱՐԱՆյանը շաաատ սխալա,Եհովաները տեղ չունեն մեր մոտ և անընդունելի են:
parze
Jul. 4th, 2010 08:03 pm (UTC)
Այ ախպեր ջան, լավա դու մեկել Սոս Մովսիսյանը այսպես եք մտածում:)))

Կան մարդիք որ ատամներով պահում են Խառնարարին, ու ասում են, որ նա ճիշտ է... :))) աղանդավորներն էլ պետք է լինեն, խղճի ազատություն... :))))

սխալ են հասկացել էլի խղճի ազատությունը :)))
armman
Jul. 4th, 2010 08:08 pm (UTC)
Աղանդները թող վորտեղ ծագել են գնան տեղի կրոնը դառնան,իսկ մերը եղել է,կա ու պետք է լինի միայն Քրիստւնեությունը:
parze
Jul. 5th, 2010 02:52 pm (UTC)
Ճիշտ է... Միայն Քրիստոնեություն, և միայն Հայ Առաքելական Սուրբ եկեղեցի...:))
( 25 comments — Leave a comment )